Mycie kostki brukowej i elewacji – Leszno i okolice

Kostka brukowa jest porowata. Woda deszczowa wnika w mikropory, a razem z nią zarodniki glonów i mchu, które znajdują tam idealne warunki: wilgoć, brak przewiewu i kurz jako pożywkę. Po kilku sezonach nawierzchnia robi się śliska, a fugi zarastają.

Czarne smugi to z kolei osad z opon, spalin i sadzy. Zwykłe zmywanie wodą z węża nie rusza go z miejsca, bo brud siedzi pod powierzchnią, a nie na niej.

Kluczem jest dobranie ciśnienia i dyszy do materiału. Za mocny strumień na starej kostce wypłukuje spoiwo i zostawia trwałe pręgi, na elewacji potrafi zerwać tynk. Dlatego zaczynamy od najniższego ustawienia, które daje efekt, a nie od najwyższego, jakie ma maszyna.

Przy dużych, płaskich powierzchniach zależy nam na równomiernej pracy, żeby nie zostawić charakterystycznych pasów po lancy, które widać potem przy każdym niskim słońcu.

Mycie ciśnieniowe zawsze wypłukuje część piasku ze spoin — to nieuniknione. Dlatego po umyciu warto uzupełnić fugi piaskiem kwarcowym; bez tego kostka zaczyna się rozjeżdżać, a chwasty wracają szybciej niż przed czyszczeniem.

Osobną kwestią jest impregnat, który ogranicza wnikanie wody i spowalnia powrót glonów. Nie jest to zabieg na zawsze — realnie kupuje dwa, trzy sezony spokoju.